Autocarreizen Scheldevallei
Fietelstraat 129
9700 Oudenaarde-Eine
T 055/31.12.40
E info@scheldevallei.be

Scheldevallei > Anno 1957

ANNO 1957
In het Contactblad van de Heemkring Westerring verschenen persberichten van 1957. We vonden hierin een verslag terug van een reis naar de Rijn, uitgevoerd door Scheldevallei in opdracht van het Davidsfonds Eine.

EINE-DAVIDSFONDS. 't is fijn aan de Rijn.
Op zondag 2 juni gaat afdeling Eine met een nieuwe en zeer goede car van de <<Scheldevallei>> op reis naar het mooie Rijnland en de schilderachtige streek van de Ahrvallei. Eenige gelegenheid om met vrienden en kennissen een gezellige uitstap te maken tegen de lage prijs van slechts 225 fr.
Schikkingen: Mis horen te Eine om kwart vóór 3. Te 3.30 u stipt vertrek in de Grotestraat aan de hoek Alfons Vergucht.
De reis gaat over Brussel naar Aken. We schikken met zonsopgang de Duitse grens te bereiken. Ontbijt te Aken. Van Aken naar Keulen en verder langs de Rijn naar Köningswinter, alwaar middagmaal en prachtig uitzicht op het Sichengebergte. In de namiddag langs de Ahrvallei, over Bad Neumahr naar AhrweiIer, Altenahr, Adenau, Blankenheim (in het Eifelgebergte) naar Schleide-Monchau. Tegen de avond over de grens naar Eupen over Brussel huiswaarts. -Tijdens de reis bezoeken en bezichtigen der schoonste merkwaardigheden.
Voor deze reis hopen we op een lieve zon en veel leutig volk. Ook niet-leden mogen mee!
Laat u niet teleur stellen. Schrijf spoedig in bij Etienne Delbarre, Kerkweg, 46.
Een 1S-tal plaatsen zijn reeds besproken.

Inmiddels waren de plaatsen in de bus van het Davidsfonds allemaal bezet, en werd koers gezet richting onze oosterburen.
EINE. DAVIDSFONDS
Reis naar de Rijn prachtig geslaagd.- Zondag 2 juni trok afd. Eine met en car van «De Scheldevallei» naar het verre Duitsland.
Op het vastgestelde uur, 3.30, werd gestart. Vooraf had elkeen de H. Mis bijgewoond door onze proost, E.H. Pastoor opgedragen. Alles verliep in gezellige stemming. Gemakkelijk gezeten, bollend over beste wegen, bereikten we over Brussel, Leuven, St-Truiden, de woelige stede Luik. Een heerlijk panorama met gouden zon omstraalde, ontvouwde zich voor onze ogen. Na de stad te hebben doorkruist, reden we over de Maas doorheen prachtige streken naar Verviers en Eupen. Zo kwamen we aan de grens. Vlug aan de nodige formaliteiten voldaan en....daar lag voor ons de weg naar het Eifelgebergte. Langs kronkelende wegen en door wuivende mensen begroet bereikten we ons eerste deel, de stad Monchau.

Smalle steegjes met houten huizen tegen hemelhoge rotswanden aangebouwd boden ons een wonderlijk uitzicht. In groepjes verspreid, vonden we vlug een gezellig terras. Stapels boterhammen met hesp of kaas, met geurende koffie of bier overgoten, verdreven onze door de berglucht aangescherpte honger. Na een wandeling door de voornaamste straten en een bezoek aan het typische kerkje, zegden we Monchau vaarwel en doorheen het Eifelgebergte ging het nu over Schleiden naar de heerlijk mooie Ahrvallei. De kronkelende Ahr, beboste hellingen en eindeloze wijnvelden op de hoogste rotswanden aangebracht, schonken ons onvergetelijke schoonheid en kleurenweelde.

Te Altenahr verfristen we even onze kelen, stuurden een kaartje naar vrienden en kennissen en verder ging het, want we moesten nog veel zien, naar de Rijnboorden. Door dichtbewoonde dorpen en langs wegen vol drukdoende toeristen, bereikten we nu het hoogtepunt van onze uitstap: de Rijn te Köningswinter.
Deze pracht in een paar lijnen beschrijven is onmogelijk. Het woord «wonderschoon» viel van ieders lippen. De betoverende schoonheid der brede natuur zou ons sprakeloos gebracht hebben; gelukkig bediende men daar parelende frisse heerlijke wijn.
Van Köningswinter ging het per boot naar Bonn, tochtje dat ieder naar zijn gading vond. Borende door die brede machtige Rijn, schoven ons beide oevers voorbij, schoon als prentkaarten.

Te Bonn, hoofdstad van W.-Duitsland gekomen, wachtte de bus die ons naar de Dom van Keulen bracht. Na al wat we reeds hadden gezien, was dit machtig bouwwerk de kroon op het werk.
Ten zeerste voldaan en verrijkt naar den geest, ving over Aken de terugweg aan. Lang was de reis, doch stemmige liederen en fijne moppen brachten op tijd de nodige afwisseling.
Het Davidsfonds in zijn streven naar volksontwikkeling, heeft stellig met deze leerzame reis, tegen lage prijs ingericht, zijn doel bereikt. Afdeling Eine heeft wind in de zeilen en vaart door!


Met dank aan de Heemkring Westerring om deze tekst te mogen publiceren op onze website.